11.10.2012: ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ

Με ομιλητές προσωπικότητες του χώρου, έλαβε χώρα στην Αθήνα (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής, 11 Οκτωβρίου) συνέδριο για την ελληνική εξωτερική πολιτική και τα προβήματα και τις δυνατότητές της εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Μίλησαν οι Arye Mekel (πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα), Αθανάσιος Δρούγος ( διεθνολόγος και στρατιωτικός αναλυτής, Γεώργιος Αυφαντής (πρέσβης, διπλωματικός σύμβουλος προέδρου ΣΥΡΙΖΑ), Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος (δημοσιογράφος, συγγραφέας και συνεργάτης του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.) και Πρόδρομος Εμφιετζόγλου (πρόεδρος ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΕ).

 

 

0 πρέσβης του Ισραήλ Arye Mekel, στα κύρια σημεία της εισήγησής του στο συνέδριο του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. (είναι η δεύτερη φορά που συμμετέχει σε συνέδριό μας) τόνισε πως η τριμερής συνεργασία Ισραήλ-Ελλάδος-Κύπρου προχωρά με εξαιρετικούς ρυθμούς, και αναφέρθηκε εκτενώς στο παλαιστινιακό και στο πυρηνικό πρόγραμμα  του Ιράν. Ακολουθούν τα βασικά σημεία της ομιλίας του.

-Το ζητούμενο και το επιθυμητό από όλους μας, θα ήταν η αραβική άνοιξη να συνοδευτεί από αληθινές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις για την περιοχή. Ενδεχομένως να μην καταλήγαμε σε δυτικού τύπου δημοκρατίες, όπως ακριβώς τις ξέρουμε εμείς, αλλά τα αραβικά κράτη να οδηγούνταν στη δημοκρατία με το δικό τους τρόπο και ιδιαιτερότητες.

-Ορισμένες καταστάσεις που συνοδεύουν την αραβική άνοιξη, όπως η παρουσία του σκληρού Ισλάμ, εγκυμονούν κινδύνους. Το μείζον όμως είναι ένα πυρηνικό Ιράν. Αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο του Ισραήλ. Είναι πρόβλημα της διεθνούς κοινότητας. Πιστεύει κανείς πως μια πυρηνική εκδοχή του Ιράν θα ήταν αρεστή έστω και σε ένα κράτος στον πλανήτη; Κανείς δεν θεωρεί πως ένα πυρηνικό Ιράν είναι μια καλή ιδέα.

-Για το παλαιστινιακό, θα πω ανοιχτά στην παλαιστινιακή πλευρά, παρ’ ότι είναι διχοτομημένη ιδεολογικά και πολιτικά: ''Ελάτε να μιλήσουμε''. Είμαστε έτοιμοι, η δική μας πλευρά, να συζητήσουμε μαζί τους τα πάντα. Ακόμη και για την Ιερουσαλήμ. Ακόμη και για τον εποικισμό. Όμως πρέπει να συζητήσουμε.

-Τα τελευταία δύο χρόνιαι έχουμε μια θεαματική βελτίωση στη συνεργασίας μας με Ελλάδα και Κύπρο. Ειδικά τους τρεις-τέσερις τελευταίους μήνες, με την νέα κυβέρνηση στην Αθήνα, μπορώ να δηλώσω πως προχωρήσαμε ακόμη πιό πολύ. Δείτε μόνο τις εκατέρωθεν επισκέψει των τεελευταίων μηνών, σε Ελλάδα και Ισραήλ, σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας και υπουργών. Θέλουμε αυτή την συμμαχία με Ελλάδα και Κύπρο, και θέλουμε επίσης και τη συμμετοχή από άλλες χώρες, όπως π.χ. τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Κροατία.

-Είναι πολύ σημαντικό για εμάς το πώς εκλαμβάνει τις εξελίξεις στη συνεργασία μας η ελληνική κοινή γνώμη. Ίσως είναι το σπουδαιότερο. Και πράγματι, είναι δύσκολο σήμερα να βρεις κόσμο στην Ελλάδα που να εκφράζεται αρνητικά για το Ισραή, για τις ελληνοισραηλινές σχέσεις. Στον ελληνικό λαό το Ισραήλ κατοχυρώνεται πλέον ως φιλική και σύμμαχος χώρα, και αυτό το βρίσκουμε εξόχως σημαντικό, είναι μια σπουδαία διάσταση της σχέσης μας που συνεχίζει να εξελίσσεται.

 

 

 

 

 

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε στο συνέδριο η εισήγηση του διεθνολόγου και στρατιωτικού αναλυτή δρος Αθανασίου Δρούγου, ο οποίος είναι εκτός συνόρων ο πιο γνωστός ίσως Έλληνας επιστήμονας με βαθιά ειδίκευση σε θέματα ΝΑΤΟ, τρομοκρατίας, ασύμμετρων απειλών, Μέσης Ανατολής κτλ. Παρατίθενται τα κύρια σημεία όπου εστίασε ο Αθανάσιος Δρούγος στην ομιλία του:


-Οι πόλεμοι έχουν αλλάξει πλέον και διεξάγονται με νέες μορφές. Όπως συνδυασμό αεροπορικών δυνάμεων και μισθοφόρων (Λιβύη). Και η τρομοκρατία αλλάζει, πχ η Αλ Κάιντα δεν είναι η οργάνωση που θυμόμαστε το 2000. Υπάρχει, με τις παραφυάδες της, όμως δεν είναι τόσο ισχυρή όσο κάποτε.

-Η αραβική άνοιξη είναι σαφώς υποκινούμενη από τις ΗΠΑ. Εμπλέκονται και αραβικοί κύκλοι και χώρες, που χρηματοδοτούν αφειδώς τους επαναστάτες, με πρώτον τον εμίρη του Κατάρ. Το ανησυχητικό είναι πως σήμερα, μέρος της συριακής αντίστασης σχετίζεται με κύκλους της Αλ κάιντα. Μέσα στους 17.000 περίπου άνδρες του ''απελευθερωτικού συριακού στρατού'', υπάρχουν 700-800 τζιχαντιστές, και μέρος αυτών σχετίζεται με την Αλ Κάιντα, ενώ οι περισσότεροι είναι Λίβυοι μισθοφόροι.

-Ιδιαίτερα επικίνδυνες στην προσπάθεια αποσταθεροποίησης είναι οι τουρκικές ενέργειες, ο τουρκικός ρόλος. Και βέβαια μετρά το τι θα αποφασίσει τελικά το ΝΑΤΟ. Παρ’ ότι πολλοί ΝΑΤΟικοί στρατηγοί εμφανίζονται κουρασμένοι από τους συνεχείς πολέμους, έξι με επτά χώρες της Συμμαχίας ετοιμάζονται για επέμβαση στη Συρία μετά τις αμερικανικές εκλογές. Εκτίμησή μου: Το καθεστώς Άσαντ θα αντέξει άλλους 6-8 μήνες.

-Οι εξελίξεις θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τη θέληση της Ρωσίας να αντισταθεί, και να υπερασπίσει το καθεστώς Άσαντ. Στο συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ακόμη κι αν ίσως η Κίνα αλλάξει στάση, η Ρωσία δεν θα το κάνει ποτέ. Δεν είμαι σίγουρος πάντως αν οι Ρώσοι το έχουν αποφασίσει να στηρίξουν μέχρις εσχάτων Συρία και Ιράν.

-Ως προς το Ιράν, τέτοια καθεστώτα δεν πέφτουν με κυρώσεις. Μένει η περίπτωση προληπτικού πλήγματος. Αν το κάνει μόνο του το Ισραήλ, έχει πιθανότητες, αλλά με απώλειες. Αν γίνει από κοινού με τις ΗΠΑ, οι δυνατότητες επιτυχούς πλήγματος διευρύνονται. Πέριξ του Ιράν οι ΗΠΑ διατηρούν 42 στρατιωτικές βάσεις. Υπάρχει όμως και το θέμα του πως θα αντιδράσει το Ιράν. Η δική μου πρόταση: Μια πλήρως αποπυρηνικοποιημένη ζώνη, χωρίς πυρηνικά, από το Μαρόκο έως το Ιράν και την Κασπία, με συμμετοχή και του Ισραήλ.

-Η Ελλάδα στρατιωτικά είναι σε δύσκολη θέση. Πως θα υπερασπίσει την ΑΟΖ της αύριο, όταν δεν διαθέτει πιά ούτε αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας; Και από την άλλη, χάνουμε και ευκαιρίες. Προ δύο ετών, το ΝΑΤΟ μας πρότεινε τη δημιουργία, επί ελληνικού εδάφους, Κέντρου Ενεργειακών Ζητημάτων. Αρνηθήκαμε, και το Κέντρο ιδρύθηκε τελικά  στην Λιθουανία.

-Το μείζον ερώτημα ως προς την εξέλιξη στο τρίγωνο Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ είναι: Θα μας στηρίξει το Ισραήλ σε μια δύσκολη στιγμή, αν Ελλάδα και Κύπρος κινδυνέψουν ακόμη και με καταστροφή; Ή θα υπερασπίσει το Ισραήλ μόνο τα κοιτάσματα, τα δικά του συμφέροντα; Δεν είναι όλα μέλι-γάλα στη σχέση μας. Οι συμφωνίες που κάνουμε με το Ισραήλ καλύπτουν κάποια εθνικά μας συμφέροντα; Αν είναι μόνο να δίνουμε, δεν χρειάζεται. Είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε το Ισραήλ, προσπαθώντας όμως παράλληλα να μην διαταράξουμε τη σχέση μας με τον αραβικό κόσμο.

 

 

 

Η κεντρική ιδέα και κορμός της εισήγησης στο συνέδριο του ΕΛ.ΚΕ.Δ.Α. του δημοσιογράφου και συγγραφέα Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου, εστίασει στο ότι το Ισραήλ κρατά όσο κανείς άλλος τα κλειδιά των εξελίξεων στην περιοχή, ενώ διατυπώνονται συγκεκριμένες επιφυλάξεις ως προς την πορεία και κάποια χαρακτηριστικά της ελληνοισραηλινής προσέγγισης και συνεργασίας. Εκφράζεται επίσης βαθιά ανησυχία για το ενδεχόμενο γενικευμένης σύρραξης στη Μέση Ανατολή. Μεταξύ άλλων, ο Δ. Κωνσταντακόπουλος είπε:

-Το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. είναι ένα ίδρυμα εξωτερικής πολιτικής ελληνοκεντρικό, σε αντίθεση με άλλα που λειτουργούν στη χώρα μας. Το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. είναι ελληνοκεντρικό με την έννοια ότι προτάσσει πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον, και αυτό έχει τη δική του ιδιαίτερη σημασία στην περίοδο που διανύουμε.

-Οι εξελίξεις σε ανατ. Μεσόγειο και Μέση Ανατολή είναι επικίνδυνες. Συγκεκριμένες δυνάμεις ανασυνθέτουν τον χάρτη της περιοχής, προς την κατεύθνση όμως του κακού. Είδαμε την περίπτωση της Λιβύης, την αποσύνθεση όπου οδηγήθηκε η χώρα αυτή, μετά τους ''ανθρωπιστικούς'' βομβαρδισμούς που υπέστη.

-Τουλάχιστον πέντε κράτη στην περιοχή αντιμετωπίζουν υπαρξιακή κρίση. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στα πέντε αυτά κράτη. Αθήνα και Λευκωσία πρέπει να αποφύγουν επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς. Έχουμε συμφέρον να γίνουμε μέρος του προβλήματος που λέγεται Μέση Ανατολή; Είμαστε μικροί, ας μην γίνουμε και ανέντιμοι. Ας μην συμμετέχουμε στις βρωμιές τους.

-Τα κλειδιά των εξελίξεων, κρατά σε μεγάλο βαθμό το Ισραήλ. Βρίσκεται στο απώγειο της ισχύος του. Ελπίζω να μην οδηγηθούμε, μέσω Ιράν, σε μια κολοσσιαία σύρραξη, όπου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και όπλα μαζικής καταστροφής.

-Η ελληνοισραηλινή προσέγγιση έχει έναν ενθουσιώδη χαρακτήρα. Βεβαίως, εμείς θέλουμε φίλους. Το μεγάλο όφελος από την προσέγγιση αυτή είναι για το Ισραήλ, που είναι απομονωμένο, κυρίως διπλωματικά. Ελλάδα και Κύπρος προσφέρουν στο Ισραήλ αυτό που του λείπει: Στρατηγικό βάθος. Οφείλουμε όμως να αναζητήσουμε αντικειμενικές βάσεις σε αυτήν την προσέγγιση. Δεν γνωρίζουμε καθόλου για παράδειγμα τι λαμβάνει χώρα μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ στον τομέα της άμυνας. Πρέπει να επιδιώξουμε ισορροπία στη σχέση αυτή.

-Σήμερα, πέρα από την υπαρκτή τουρκική απειλή, έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον διπλό κίνδυνο, της επίθεσης από τις αγορές, και από πολιτικές ελίτ όπως της γερμανικής. Μια επίθεση που θέλει την Ελλάδα μεταμοντέρνο προτεκτοράτο. Απειλείται πλέον η ίδια η επιβίωση του ελληνικού λαού.

 

 

 

 

 

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι πλέον αξιωματική αντιπολίτευση, για την ρευστότητα στην ευρύτερη περιοχή μας και την εξωτερική πολιτική που πρέπει να χαράξει η χώρα, παρουσιάστηκαν στο συνέδριο του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α., υπό τη μορφή σκέψεων και εκτιμήσεων, από τον πρέσβη Γεώργιο Αυφαντή, ο οποίος είναι διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα. Τα σημαντικότερα σημεία ακολουθούν:

-Δεν ξέρω αν μπορώ να μιλήσω για θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε όπως γνωρίζετε στην πορεία. Μπορώ όμως να σας πω πως θα κυβερνήσουμε. Απομένει να διευκρινιστεί το πότε, όχι το αν.

-Αυτά που συμβαίνουν τώρα στη Συρία, σαφώς εγκυμονούν κινδύνους. Τι θα γίνει αν το καθεστώς Άσαντ τελικά ανατραπεί από δυνάμεις που θα αποδειχθούν εξ’ ίσου επίφοβες; Αν τελικά η Συρία κατακερματιστεί, αυτό θα είναι αρνητικό, πρώτα από όλους για το ίδιο το Ισραήλ.

-Σημαντική για τις εξελίξεις συνολικά θα είναι η ό,ποια εμπλοκή του Ισραήλ. Όσο πάντως το παλαιστινιακό θα μένει ανοιχτό, θα συνεχίζονται οι τριβές και οι εντάσεις.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι επιφυλακτικός ως προς τη συνεργασία Ελλάδος και Ισραήλ στο κεφάλαιο άμυνα. Πρώτον, γιατί δεν τους ξέρουμε. Δεύτερον, γιατί έτσι εκθέτουμε τον εαυτό μας σε κινδύνους. Η αμυντική συνεργασία Ελλάδος και Κύπρου με το Ισραήλ, μας στοχοποιεί από το Ιράν. Και η Ελλάδα είναι μάλλον απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τέτοιους κινδύνους.

-Η Τουρκία αντιμετωπίζει αδιέξοδα στην πολιτική της στην περιοχή. Ο Ερντογάν έχει να αντιμετωπίσει και να μαζέψει τόσους δαίμονες (κουρδικό κτλ) όσους δεν κατάφερε να τιθασεύσει επί δεκαετίες ο κεμαλισμός.

-Ανησυχούμε για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Ανησυχούμε για την τακτική που οδηγεί σε μυστικές διαπρσγματεύσεις. Μέχρι τώρα εξαγοράζαμε πολιτικό χρόνο από την Άγκυρα. Αποτέλεσμα: Ίμια, Βιέννη, Μαδρίτη. Για να καταλήξουμε τώρα στο ανώτατο συμβούλιο ελληνοτουρκικής συνεργασίας. Το οποίο εξυπηρετεί τελικά ποιόν; Μόνο τον Νταβούτογλου και τις επιδιώξεις του. Μια κυβέρνηση στην Αθήνα που δέχεται και εξευτελίζεται από τον κάθε Τόμσεν, μπορεί να υπερασπίσει τα εθνικά δίκαια;

-Τελευταία ελπίδα ανάκαμψης και ανάπτυξης για την πατρίδα μας, είναι ο ορυκτός και θαλάσσιος πλούτος μας. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε, στην εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, αν δεν προλάβουν να μας υφαρπάξουν τον πλούτο αυτό.

 

 

 

Την επέκταση του ελληνικού κατασκευαστικού κολοσσού ''ΜΗΧΑΝΙΚΗ'' στο Κουρδιστάν προανήγγειλε στο συνέδριο του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. ο πρόεδρός της Πρόδρομος Εμφιετζόγλου. Αφού προέβη σε μια ιστορική αναδρομή του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου στάθηκε σε σημαντικές παραμέτρους του κουρδικού ζητήματος και στο πως αυτές επηρεάζουν την ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.


-Επί δεκαετίες οι Κούρδοι αγωνίστηκαν για την δική τους εθνική ολοκλήρωση, ενώ χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς από τους Τούρκους, στους οποίους επέδειξαν εμπιστοσύνη όταν αυτοί επικαλούνταν ''κοινό αγώνα'' στο όνομα της κοινής θρησκείας.

-Επί ηγεσίας Οτσαλάν, μπορούμε να πούμε πως οι Κούρδοι απέκτησαν μια πιό ολοκληρωμένη εθνική συνείδηση και ιδεολογική συγκρότηση. Η Τουρκία πίστεψε πως με τη σύλληψη Οτσαλάν θα τελείωνε η κουρδική αντίσταση, όμως διαψεύστηκε. Και έφτασε σήμερα σε αδιέξοδο, με την εντεινόμενη ένοπλη δραστηριότητα του PKK.

-Η Άγκυρα έχει τώρα να διαλέξει ανάμεσα σε τρεις δρόμους: Την συνεχιζόμενη βίαιη καταστολή της δράσης του PΚΚ, που όμως έχει αποτύχει. Μια δεύτερη λύση: Η Άγκυρα να συζητήσει λύση μιας ομοσπονδίας ή αυτονομίας έστω της κουρδικής Ανατολίας, εντός τουρκικού κράτους. Το τρίτο ενδεχόμενο θα είναι ένα βελούδινο διαζύγιο ανέμσα σε Τουρκία και Κουρδιστάν.

-Οι δυνάμεις που εμπλέκονται στην Μέση Ανατολή έχουν όφελος από τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν. Το Ισραήλ σαφώς θέλει να χρησιμοποιήσει ένα αυριανό κουρδικό κράτος προς εξυπηρέτηση των δικών του στόχων. Δείτε π.χ. πόσα στρατιωτικά αεροδρόμια υπάρχουν σήμερα στο ιρακινό Κουρδιστάν. Και οι ΗΠΑ ευνοούνται πολύ από ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν, ακόμη και αυτή η Ρωσία.

-Ελλάδα και Κύπρος μπορούν να γίνουν συμμέτοχοι στις εξελίξεις. Θα μπορούσαμε να εξετάσουμε π.χ. μια αεροπορική σύνδεση Αθήνα-Λευκωσία-Ερμπίλ. Φανταστείτε έναν αγωγό πετρελαίου ή φυσικού αερίου που, περνώντας μέσα από ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν (το οποίο να έχει πρόσβαση στην ανατολική Μεσόγειο), να καταλήγει στην θάλασσα και από εκεί σε Κύπρο-Ελλάδα.

-Εμείς ως ''ΜΗΧΑΝΙΚΗ'' το πήραμε απόφαση: Μετά από την ''ΜΗΧΑΝΙΚΗ'' Ρωσίας και Ουκρανίας, το 2013 προχωρούμε και στην ''ΜΗΧΑΝΙΚΗ'' Κουρδιστάν!

 

 

 

Tα κύρια σημεία της εισαγωγικής ομιλίας του προέδρου του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. Σταύρου Καρκαλέτση στο συνέδριο:

-Η ρευστή κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο εγκυμονεί κινδύνους και μπορεί να εξελιχθεί πολύ άσχημα, αν συνεχίσει η κρίση να κλιμακώνεται. Η αραβική άνοιξη φοβούμαστε πως μεταλλάσσεται σε ισλαμική θύελλα. Κανένας δεν μπορεί να προδικάσει το που θα σταματήσει η κρίση αυτή, που δεν αποκλείουμε να γενικευτεί. Δεν αποκλείεται σε λίγα χρόνια ή και μήνες, να έχουμε έναν νέο χάρτη στην ευρύτερη περιοχή.

-Δυστυχώς, υπάρχουν και κράτη που εργάζονται ως προαγωγοί αστάθειας στην περιοχή μας. Υπάρχουν πολιτικές που στη θεωρία αυτοπροδιορίζονται ως ''πολιτικές μηδενικών προβλημάτων'', στην πράξη όμως αποδεικνύονται πολιτικές ''πολλαπλών προβλημάτων''.

-Ελλάδα και Κύπρος δικαιούνται και οφείλουν να αναζητήσουν ρόλους, στη βάση της στοίχισης με τις δυνάμεις που επιθυμούν τη σταθερότητα στην περιοχή. Μπορούμε, Αθήνα και Λευκωσία, να ασκήσουμε μια άλλη πολιτική, παρά την οικονομική κρίση που μας ταλαιπωρεί. Δεν πρέπει να συνεχιστεί η έκλειψη της Ελλάδας από την ανατ. Μεσόγειο.

-Θέλουμε μια ενεργή ελληνική εξωτερική πολιτική για τη Συρία. Θέλουμε ανάληψη πρωτοβουλιών που να αναδεικνύουν την Ελλάδα ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας. Αν πληγεί το ελληνορθόδοξο στοιχείο της Συρίας, αυτό σημαίνει και απώλεια διπλωματικού κεφαλαίου για την Ελλάδα, σημαίνει πλήγμα της μακράς πολιτιστικής και θρησκευτικής μας παρουσίας στη Μέση Ανατολή.

-Επιθυμούμε ελληνική ''επιστροφή'' στην Κύπρο. Αντιμετωπίζουμε ως ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. θετικά την αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ. Δεν θα έπρεπε όμως να υπάρχει και παρουσία π.χ. της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας στην Κύπρο; Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει η επιβίωση 800.000 Ελλήνων εκεί; Γιατί συγκαλείται το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας και δεν υπάρχει αντίστοιχο Ελλάδος-Κύπρου; Δεν θα έπρεπε; Είναι η Τουρκία κάτι πιο ''κοντινό'' μας από την Κύπρο και τον κυπριακό Ελληνισμό;

-Τώρα, που συγκεκριμένοι κύκλοι εντός ΗΠΑ γίνονται όλο και πιο επιφυλακτικοί για τις τουρκικές προθέσεις, τώρα που η Ρωσία από πλευράς της προσπαθεί να διατηρήσει τα ερείσματά της στην περιοχή, τώρα που το Ισραήλ χρειάζεται Ελλάδα και Κύπρο, που και χώρες όπως η Γαλλία επιστρέφουν στην ανατ. Μεσόγειο, πρέπει να αναζητήσουμε νέους ρόλους, να τολμήσουμε νέες πολιτικές. Από κοινού, Ελλάδα και Κύπρος. Αν δεν το πράξουμε τώρα, δεν θα το πράξουμε ποτέ…

 

 

 

 

 

14.09.2017: Ο ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ (ΠΗΓΗ: ΤasTV/Πέλλα)
27.09.2017: Ο Καθηγ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ ΣΤΟΝ ΣΚΑΙ
You are here: Home ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. Εκδηλώσεις 11.10.2012: ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ