01.03.2013: ΟΙ ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΞΩΘΕΝ ΕΛΕΓΧΟΣ

του Παναγιώτη Τραιανού*

Από τη στιγμή που κυριάρχησε η Νέα Τάξη, ευνόητο είναι ότι θα άλλαζαν και οι πρακτικές ελέγχου του ελληνικού λαού. Από τη στιγμή που κατέρρευσε το ανατολικό μπλοκ, έπρεπε ν' αλλάξουν οι πολιτικοί "λόγοι" των κομμάτων. Δεν απέδιδε πλέον το παιχνίδι της δήθεν ιδεολογικής σύγκρουσης. Είναι τόσο σίγουροι, που δεν σέβονται πλέον ούτε τα προσχή­ματα. Είναι τόσο βέβαιοι για την ισχύ των Αμερικανών, που δεν διστάζουν να προκαλούν τον κόσμο. Παντού ΔΕΞΙΟΙ χωρίς προ­κα­λύμ­ματα. Δίπλα στον ΔΕΞΙΟ Γιωργάκη, που παρίστανε τον "σοσιαλιστή", έβαλαν ως βασικό σύμβουλό του τον ΔΕΞΙΟ Γερουλάνο.

Ένα γνήσιο παιδί αυλοκολάκων του τέως βασιλιά. Δίπλα στην κομμουνίστρια Παπαρήγα έβαλαν ως εκπρόσωπο του ΚΚΕ την ΔΕΞΙΑ Κανέλη.

Όλα ένα παιχνίδι με επαγγελματίες νικητές, οι οποίοι δεν ανήκουν στον λαό. Επαγγελματίες, που είναι "καταδικασμένοι" να μας κυβερνήσουν από την παιδική τους ηλικία. Γεννημένοι "εκλεκτοί", όλοι τους ΔΕΞΙΟΙ. ΔΕΞΙΟΙ, όπως ο γιος του ΔΕΞΙΟΥ Ανδρέα Παπανδρέου. ΔΕΞΙΟΙ, όπως ο ανιψιός του ΔΕΞΙΟΥ Καραμανλή. ΔΕΞΙΟΙ, όπως η κόρη του αποστάτη.

Ηγέτες ΔΕΞΙΩΝ κομμάτων, που στελεχώνονται καθαρά από ΔΕΞΙΟΥΣ. Όλοι οι κυρίαρχοι της προηγούμενης κατάστασης έβα­λαν ή επιδιώκουν να βάλουν μέσα στη Βουλή τα φυσικά τους παιδιά. Όπως ακριβώς συνέβαινε προπολεμικά. Όπως ο γιος του Ελευθέριου Βενιζέλου ήταν "καταδικασμένος" να διαδεχθεί τον πατέρα του. Ένας κληρονόμος "Γιωργάκης" εκείνης της εποχής.

Το ανάλογο γίνεται και σήμερα. Τον δεξιό ΔΕΞΙΟ Βαρβιτσιώτη τον διαδέχθηκε ο γιος του. Τον σοσιαλιστή ΔΕΞΙΟ Γεννηματά τον διαδέχθηκε η κόρη του. Οι πάντες έχουν μπει σ' αυτό το παιχνίδι. Όλα κοινά σε ένα κοινό παιχνίδι. Κύριο κοινό χαρακτηριστικό τους τα "πιστοποιητικά" της ΔΕΞΙΑΣ, που εκδίδει το Κολέγιο Αθηνών.

Ακόμα και ο γράφων, ο οποίος υποτίθεται γνωρίζει τι συμβαί­νει, δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτή τη λογική. Μπορεί να το αποφύγει μόνον εάν δεν συμμετάσχει στο "αγωνιστικό" δρώμενο. Αν δεν συμβεί αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση ν' αποφύγει τα ζωικά του ένστικτα. Όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι κι αυτός έχει χαρεί με τη νίκη της επιλογής του και έχει χαρεί με την λύπη εκείνων, που ήταν συσπειρωμένοι γύρω από τη "διαφορετικότητά" τους.

Είναι αναπόφευκτο να συμβεί αυτό. Ακόμα και να καταλα­βαίνεις τι συμβαίνει, δεν μπορείς να ξεφύγεις από τη ζωική σου φύση. Ακόμα κι αν γνωρίζεις ότι κάποιος επίτηδες σε προκαλεί και σε "κουρδίζει", είναι αδύνατον να μην υποστηρίξεις —έστω και υποσυνείδητα— αυτόν τον οποίο με την νίκη του θα "τιμωρήσει" με στεναχώρια τον προβοκάτορα. Αυτό είναι φυσικό φαινόμενο, όπως είναι η βαρύτητα. Είτε έξυπνος είναι κάποιος είτε βλάκας, όταν πέσει από μια πολυκατοικία, προς τα κάτω θα πάει και όχι προς τα επάνω.

Από εκεί και πέρα περιμένουν "εισπράξεις". "Εισπράξεις", οι οποίες προέρχονται από ένστικτα και όχι από τη λογική. Εκλέ­γονται από ενστικτώδεις αντιψήφους και όχι από λογικές ψήφους. Τι σημαίνει αυτό; Το εξής απλό. Η λογική σού λέει τι να ψηφίσεις. Να σκεφτείς τα δεδομένα και αφού κρίνεις ν' αποφα­σίσεις. Να ψηφίσεις αυτόν που θεωρείς ότι μπορεί να γίνει ηγέτης σου. Όταν λειτουργούν τα ένστικτα, αυτή η λογική δεν λειτουργεί. Το ένστικτο σού υποδεικνύει απλά ν' αντιδράσεις.

Αντιπαθείς τον Γιωργάκη, επειδή η λογική σού λέει ότι είναι παντελώς ανίκανος; Αντιπαθείς τον γείτονά σου, επειδή η λογική σού λέει ότι είναι ένας βολεψιματάκιας, ο οποίος έχει επενδύσει στον Γιωργάκη; Ψηφίζεις τον "Αντιγιωργάκη", απλά για να μην βγει ο Γιωργάκης, ο οποίος με βάση την κρίση σου, αντιπρο­σωπεύει ό,τι αντιπαθείς. Ψηφίζεις τον ΔΕΞΙΟ "Αντιγιωργάκη", απλά για να τιμωρήσεις τον γείτονα. Δεν έχει σημασία αν απέναντί του και στον ρόλο του "αντί" είναι η ΔΕΞΙΑ Ντόρα. Ακόμα κι ένα πραγματικό γαϊδούρι να βάλεις "απέναντί" του, θα πάρει χιλιάδες ψήφους.

Αυτό ήταν το ζητούμενο, γιατί, ξεπερνώντας το πρόβλημα της λογικής του "πολίτη ψηφοφόρου", διαχειρίζονται την κατάσταση με τα ένστικτα του "οπαδού ψηφοφόρου". Με τον τρόπο αυτόν μπορεί η ΔΕΞΙΑ οικογενειοκρατία να λειτουργήσει χωρίς πρόβλημα. Αρκεί στον ΔΕΞΙΟ ηλίθιο, που παριστάνει τον ηγέτη, να σταθεί απέναντί του ως αντίπαλος ένας άλλος εξίσου ΔΕΞΙΟΣ ηλίθιος. Αρκεί ο "δικός" μας ο ηλίθιος να είναι κατά τη γνώμη μας καλύτερος από τον ηλίθιο των "άλλων".

Φτάσαμε στο σημείο οι υποτιθέμενοι ηγέτες να είναι κατώτεροι του μέσου πολίτη. Γελούσαν όλοι οι Έλληνες με τον Γιωργάκη και την ασχετοσύνη του, αλλά αυτός έμενε ακλόνητος στην ηγεσία του ενός πόλου του δικομματισμού.

Με τον τρόπο αυτόν η κοινωνία δεν αναζητά νέους ηγέτες από τις δυνάμεις της κοινωνίας. Αναζητά ιδέες, για να τις παραδώσει στον "διορισμένο" ηγέτη της ΔΕΞΙΑΣ. Γι' αυτόν τον ΔΕΞΙΟ αρκεί ν' αποδείξει ότι είναι "καλό" παιδί, για να διατηρήσει τη θέση του. Θα σκουπίσει τον συνεδριακό χώρο, θα χορέψει με τους απόκληρους της κοινωνίας και θα κάνει ποδήλατο με κίνδυνο —αν είναι ανισόρροπος— να σπάσει κανένα χέρι.

Κάτι ανάλογο συνέβαινε και από την άλλη πλευρά. Ο Γιωργάκης έγινε πρωθυπουργός χάρη στις ψήφους αυτών που μισούσαν τη Ντόρα ή τον Κωστάκη. Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι ότι έτσι λειτουργεί η "δημοκρατία" της ΔΕΞΙΑΣ της Νέας Τάξης. Η "συμμετοχική δημοκρατία" των διορισμένων ΔΕΞΙΩΝ —από τους Αμερικανούς— ηγετών. Όποιος και να "διοριστεί" ν' αντιπροσω­πεύσει τις "παρατάξεις", τα ίδια πράγματα θα κάνει. Θα διοριστεί από τους γονείς του και τα αφεντικά τους, και μετά θα περιμένει τη νομιμοποίηση της λαϊκής ψήφου....

 

*ΠΗΓΗ: ΕΑΜ Β', αποσπάσματα

 

 

Add comment


Security code
Refresh

14.09.2017: Ο ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ (ΠΗΓΗ: ΤasTV/Πέλλα)
27.09.2017: Ο Καθηγ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ ΣΤΟΝ ΣΚΑΙ
You are here: Home Άρθρα ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ελλάδα 01.03.2013: ΟΙ ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΞΩΘΕΝ ΕΛΕΓΧΟΣ