01.05.2012: ΠΟΙΑΝΟΥ ΤΟΝ ΛΑΚΚΟ ΣΚΑΒΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ;

του Σάββα Καλεντερίδη *

Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στο ενδεχόμενο να υλοποιηθεί το λεγόμενο «Σχέδιο Οζάλ» από την κυβέρνηση Ερντογάν, ένα σχέδιο που, αν δεν είναι απολύτως αμερικανικής εμπνεύσεως, πάντως έχει την απόλυτη στήριξη της Ουάσιγκτον, η οποία προσπαθεί να το εφαρμόσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το σχέδιο αυτό προβλέπει τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στο Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ), το οποίο για να έχει τύχη και να επιβιώσει, θα πρέπει να τελεί υπό την «προστασία» της Τουρκίας.

01.06.2010: EΛΛΑΔΑ...ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΙΣΡΑΗΛ...ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!

Το παρακάτω, υπεραπλουστευμένο κείμενο τoυ Πέτρου Χασσάπη, δημοσιεύεται από το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. γιατί η φιλοσοφία του μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους. Επισημαίνει αλήθειες, που όσο και να μην μας αρέσουν, ισχύουν και καταδυναστεύουν την εξωτερική μας πολιτική....

Κατ’ αρχήν θέλουμε να εκφράσουμε τον αποτροπιασμό μας για τα εγκλήματα των Ισραηλινών εναντίον αμάχων που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια με τα καράβια. Αυτό που κάνει το Ισραήλ αποκλείοντας τη λωρίδα της Γάζας ακόμα και από την προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας και μάλιστα σκοτώνοντας ή αιχμαλωτίζοντας όποιον το αποτολμήσει, είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Αυτά τα είπαμε για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας σε σχέση με αυτά που θα πούμε στη συνέχεια. Το Ισραήλ λοιπόν είναι ένα κράτος σχετικά πρόσφατο, που έχει 7.500.000 περίπου πληθυσμό και εδαφική έκταση σαφώς μικρότερη από τη δική μας. Είναι περιτριγυρισμένο από εχθρικά αραβικά κράτη και παρόλα αυτά έχει ατσάλινη θέληση και αποφασιστικότητα σε θέματα υπεράσπισης των κυριαρχικών του δικαιωμάτων, ακόμα και εκείνων που δεν δικαιούται.

01.07.2013: ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Ανησυχούν, λένε, στην κυβέρνηση, γιατί ο Ομπάμα δεν θέλει να συναντηθεί ούτε δύο λεπτά με τον Πρωθυπουργό. Ξύνω κι εγώ το κεφάλι μου να βρω τι καλό έχει κάνει (ή τι κακό δεν συμφωνεί να κάνει) ο Αντώνης Σαμαράς και δεν τον δέχονται οι Αμερικανοί. Πάντως, ομολογώ ότι έχει ανέβει στην εκτίμησή μου. Ελπίζω να μην πάει να μιλήσει και στην συνάθροιση του ισραηλινού λόμπυ που έχει προγραμματίσει, εφόσον το λόμπυ αυτό δεν του κλείνει, όπως ασφαλώς μπορεί να κάνει, το πολυπόθητο ραντεβού με τον Ομπάμα (αν και, κατά τη γνώμη μας, αυτό που εκκρεμεί είναι μάλλον το ραντεβού των Ελλήνων πολιτικών με την Ιστορία, τον λαό και το έθνος τους, από αυτούς όμως κρύβονται). Το λέμε αυτό γιατί οι εκπρόσωποι της Ελλάδας πρέπει να βλέπουν τους πάντες και να συνάπτουν σχέσεις ή και συμμαχίες ακόμα, αλλά όλα αυτά πρέπει να γίνονται σε συνθήκες ισοτιμίας και αυτοσεβασμού – και μόνο αυτό δεν συμβαίνει συνήθως. Το θέμα άλλωστε δεν είναι ποιόν βλέπει κανείς, είναι τι του λέει.

01.07.2013: ANHΣΥΧΙΕΣ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η Δύση “διακριτικά ανησυχεί” για την πρόθεση της Μόσχας να αναβαθμίσει την στρατιωτική της παρουσία στην Μεσόγειο, η οποία απαιτεί φυσικά και κέντρα υποστήριξης, λιμάνια και αεροδρόμια. Όλα αυτά φαίνεται ότι η Ρωσία τα βρίσκει στην Κύπρο, αφού η Συρία δεν μπορεί πια να είναι μια σίγουρη λύση. Δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού Τύπου δείχνουν αυτή τη “διακριτική ανησυχία”. Ειδικά μετά τα όσα επιβεβαίωσε ο ΥΠΕΞ της Κύπρου Γιαννάκης Κασουλίδης περί ρωσικού αιτήματος χρήσης της αεροπορικής βάσης της Πάφου από την αεροπορία της Ρωσίας. «Αυτό σίγουρα έχει σχέση με τα όσα συμβαίνουν στο λιμάνι της Ταρτούς», δηλώνει στην Deutsche Welle η συνεργάτης του γερμανικού Ιδρύματος Επιστήμης και Πολιτικής (SWP) Μαργκαρέτε Κλάϊν. Ήδη πυκνώνουν οι επισκέψεις του ρωσικού ναυτικού στην Κύπρο. Στις 19 Ιουνίου τρία πολεμικά πλοία αγκυροβόλησαν για ανεφοδιασμό στη Λεμεσό, ενώ τον Μάϊο είχε προηγηθεί το καταδρομικό πλοίο «Μόσχα», επικεφαλής του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας.

01.08.2014: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ

του Σπυρίδωνος Καραχάλιου*

Οι παράφρονες τής νέας σιωνιστικής τάξεως πραγμάτων επιχειρούν την ανακατανομή ζωνών επιρροής και εδαφικής κυριαρχίας, από την Ουκρανία έως τα Βαλκάνια. Φτιάχνουν έναν νέο γεωγραφικό και γεωπολιτικό χάρτη που περνάει μέσα από τις φλόγες ενός σαρωτικού παγκοσμίου πολέμου και καταλήγει στην αντεθνική και αντίχριστη παγκόσμια διακυβέρνηση. Η λεγόμενη οικονομική κρίση, η κρίση θεσμών και αξιών επί τής ουσίας, αυτή είναι η καθαρή αλήθεια, δημιουργήθηκε για να συμπτύξει τούς λαούς και τα έθνη ως πολύμορφο πολτό, ως μια και ενιαία μάζα στο καζάνι τής παγκοσμιοποίησης. Κι αυτή η διακρατική αιχμαλωσία δύναται να συντελεστεί μονάχα εφόσον καταργηθούν λαϊκή κυριαρχία, φυλετική φυσιογνωμία και εθνικές παραδόσεις. Ώστε να πάψουν να πιστεύουν οι λαοί στο Θεό, στην προσωπικότητά τους και την ελευθερία.

16.05.2017: ΡΗΓΜΑ ΗΠΑ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ (ΠΗΓΗ: Αlpha)
16.05.2017: Η ΕΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
You are here: Home Άρθρα ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Γεωστρατηγική